येई हो विठ्ठले माझे माऊली ये।
निढळावरी कर ठेवुनि वाट मी पाहे॥
आलिया गेलिया हाती धाडी निरोप।
पंढरपूरी आहे माझा मायबाप॥
पिवळा पीतांबर कैसा गगनी झळकला।
गरुडांवरि बैसोनि माझा कैवारी आला॥
विठोबाचे राज्य आम्हां नित्य दिपवाळी।
विष्णुदास नामा जीवेभावे ओंवाळी॥
॥ इति संपूर्णंम् ॥
निढळावरी कर ठेवुनि वाट मी पाहे॥
आलिया गेलिया हाती धाडी निरोप।
पंढरपूरी आहे माझा मायबाप॥
पिवळा पीतांबर कैसा गगनी झळकला।
गरुडांवरि बैसोनि माझा कैवारी आला॥
विठोबाचे राज्य आम्हां नित्य दिपवाळी।
विष्णुदास नामा जीवेभावे ओंवाळी॥
॥ इति संपूर्णंम् ॥
Yei ho vitthale majhe mauli ye,
Nidhalavari kar thevuni vaat mi pahe. ||
Aaliya geliya hati dhadi nirop,
Pandharpuri aahe majha maybaap. ||
Pivala pitambar kaisa gagani jhalkala,
Garudanvari baisoni majha kaivari aala. ||
Vithobache rajya aamhan nitya dipavali,
Vishnudas nama jivebhave onvali. ||
॥ Iti Sampurnam ॥
Nidhalavari kar thevuni vaat mi pahe. ||
Aaliya geliya hati dhadi nirop,
Pandharpuri aahe majha maybaap. ||
Pivala pitambar kaisa gagani jhalkala,
Garudanvari baisoni majha kaivari aala. ||
Vithobache rajya aamhan nitya dipavali,
Vishnudas nama jivebhave onvali. ||
॥ Iti Sampurnam ॥
आरतीचे महत्त्व
"येई हो विठ्ठले माझे माऊली ये" ही आरती संत नामदेव महाराजांनी रचलेली आहे. यात भक्ताची देवाबद्दलची ओढ आणि आर्तता व्यक्त झाली आहे. विठ्ठलाला 'माऊली' (आई) मानून मारलेली ही हाक वारकरी संप्रदायाचा आत्मा आहे.
आरतीचे मुख्य भाव
- माऊली (Mother): "येई हो विठ्ठले माझे माऊली ये" - संत नामदेव विठ्ठलाला आईच्या प्रेमाने साद घालत आहेत.
- प्रतीक्षा (Wait): "निढळावरी कर ठेवुनि वाट मी पाहे" - भक्त कपाळावर हात ठेवून आतुरतेने देवाची वाट पाहत आहे.
- पंढरपूर (Pandharpur): "पंढरपूरी आहे माझा मायबाप" - भक्ताचे सर्वस्व, त्याचे आई-वडील पंढरपुरात आहेत.
गायन विधी आणि प्रसंग
- प्रसंग (Occasion): ही आरती आषाढी एकादशी, कार्तिकी एकादशी आणि वारकरी भजनाच्या शेवटी गायली जाते.
- विधी (Method): डोळे मिटून, हात जोडून आणि अत्यंत भावपूर्ण स्वरात ही आरती म्हणावी.