Trailokya Mangala Lakshmi Stotram – त्रैलोक्यमङ्गल लक्ष्मीस्तोत्रम्

॥ त्रैलोक्य मङ्गल लक्ष्मीस्तोत्रम् ॥ ॥ अथ स्तोत्रम् ॥ नमः कल्याणदे देवि नमोऽस्तु हरिवल्लभे । नमो भक्तप्रिये देवि लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तु ते ॥ १॥ नमो मायागृहीताङ्गि नमोऽस्तु हरिवल्लभे । सर्वेश्वरि नमस्तुभ्यं लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तु ते ॥ २॥ महामाये विष्णुधर्मपत्नीरूपे हरिप्रिये । वाञ्छादात्रि सुरेशानि लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तुते ॥ ३॥ उद्यद्भानुसहस्राभे नयनत्रयभूषिते । रत्नाधारे सुरेशानि लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तुते ॥ ४॥ विचित्रवसने देवि भवदुःखविनाशिनि । कुचभारनते देवि ! लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तुते ॥ ५॥ साधकाभीष्टदे देवि अन्नदानरतेऽनघे । विष्ण्वानन्दप्रदे मातर्लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तु ते ॥ ६॥ षट्कोणपद्ममध्यस्थे षडङ्गयुवतीमये । ब्रह्माण्यादिस्वरूपे च लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तु ते ॥ ७॥ देवि त्वं चन्द्रवदने सर्वसाम्राज्यदायिनि । सर्वानन्दकरे देवि लक्ष्मीदेवि नमोऽस्तु ते ॥ ८॥ ॥ फलश्रुतिः एवं साधना विधि ॥ पूजाकाले पठेद्यस्तु स्तोत्रमेतत्समाहितः । तस्य गेहे स्थिरा लक्ष्मीर्जायते नात्र संशयः ॥ ९॥ प्रातःकाले पठेद्यस्तु मन्त्रपूजापुरःसरम् । तस्य चान्नसमृद्धिः स्याद्वर्द्धमानो दिनेदिने ॥ १०॥ यस्मै कस्मै न दातव्यं न प्रकाश्यं कदाचन । प्रकाशात्कार्यहानिः स्यात्तस्माद्यत्नेन गोपयेत् ॥११॥ त्रैलोक्यमङ्गलं नाम स्तोत्रमेतत्प्रकीर्तितम् । ब्रह्मविद्यास्वरूपञ्च महैश्वर्यप्रदायकम् ॥ १२॥ पठनाद्धारणान्मर्त्यस्त्रैलोक्यैश्वर्यवान्भवेत् । यद्धृत्वा पठनाद्देवाः सर्वैश्वर्यमवाप्नुयुः ॥ १३॥ ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च धारणात्पठनाद्यतः । सृजत्यवति हरत्येव कल्पेकल्पे पृथक्पृथक् ॥ १४॥ पुष्पाञ्जल्यष्टकं देव्यै मूलेनैव पठेत्ततः । युगकालकृतायास्तु पूजायाः फलमाप्नुयात् ॥ १५॥ प्रीतिमन्योन्यतः कृत्वा कमला निश्चला गृहे । वाणी वक्त्रे वसेत्तस्य सत्यं सत्यं न संशयः ॥ १६॥ अष्टोत्तरशतञ्चास्य पुरश्चर्याविधिः स्मृतः ॥ १७॥ भूर्जे विलिख्य गुलिकां स्वर्णस्थां धारयेद्यदि । कण्ठे वा दक्षिणे वाह्यौ सोऽपि सर्वतपोमयः ॥ १८॥ ब्रह्मास्त्रादीनि शस्त्राणि तद्गात्रं प्राप्य पार्वति । माल्यानि कौसुमान्येव भवन्त्येव न संशयः ॥ १९॥ अस्यापि पठनात्सद्यः कुबेरोऽपि धनाधिपः । इन्द्राद्याः सकला देवा धारणात्पठनाद्यतः ॥ २०॥ पुष्पाञ्जल्यष्टकं देव्यै मूलेनैव सकृत्पठेत् । संवत्सरकृतायास्तु पूजायाः फलमाप्नुयात् ॥ २१॥ यो धारयति पुण्यात्मा त्रैलोक्यमङ्गलं त्विदम् । स्तोत्रन्तु परमं पुण्यं सोऽपि पुण्यवतां वरः ॥ २२॥ सर्वैश्वर्ययुतो भूत्वा त्रैलोक्यविजयी भवेत् । पुरुषो दक्षिणे बाहौ नारी वामभुजे तथा ॥ २३॥ ब्रह्मास्त्रादीनि शस्त्राणि नैव कृन्तन्ति तं जनम् । पठेद्वा धारयेद्वापि यो नरो भक्तितत्परः ॥ २४॥ एतत्तु स्तोत्रमज्ञात्वा योऽर्चयेज्जगदीश्वरीम् । दारिद्र्यं परमं प्राप्य सोऽचिरान्मृत्युमाप्नुयात् ॥ २५॥ यः पठेत्प्रातरुत्थाय सर्वतीर्थफलं लभेत् । यः पठेदुभयोः सन्ध्योत्तस्य विघ्नो न विद्यते ॥ २६॥ धारयेद्यः स्वदेहे तु तस्य विघ्नं न कुत्रचित् । भूतप्रेतपिशाचेभ्यो भयस्तस्य न विद्यते ॥ २७॥ रणे च राजद्वारे च सर्वत्र विजयी भवेत् । सर्वत्र पूजामाप्नोति देवीपुत्र इव क्षितौ ॥ २८ ॥ एतत्स्तोत्रं महापुण्यं धर्मकामार्थसिद्धिदम् । यत्र तत्र न वक्तव्यं गोपितव्यं प्रयत्नतः ॥ २९॥ गोपितं सर्वतन्त्रेषु सारात्सारं प्रकीर्तितम् । सर्वत्र सुलभा विद्या स्तोत्रमेतत्सुदुर्लभम् ॥ ३०॥ शठाय भक्तिहीनाय निन्दकाय महेश्वरि । न्यूनाङ्गे अतिरिक्ताङ्गे क्रूरे मिथ्याभिभाषिणे ॥ ३१॥ यत्र तत्र न वक्तव्यं मया तु परिभाषितम् । दत्वा तेभ्यो महेशानि नश्यन्ति सिद्धयः क्रमात् ॥ ३२॥ मन्त्राः पराङ्मुखा यान्ति शापं दत्वा सुदारुणम् । अशुभञ्च भवेत्तस्य तस्माद्यत्नेन गोपयेत् ॥ ३३॥ गोरोचनाकुङ्कुमेन भूर्जपत्रे महेश्वरि । लिखित्वा शुभयोगे च ब्रह्मेन्द्रौ वैधृतौ यथा ॥ ३४॥ कुमारीं पूजयित्वा तु देवीसूक्तं निवेद्य च । पठित्वा भोजयेद्विप्रान्धनवान्वेदपारगान् ॥ ३५॥ मासमेकं पठेद्यस्तु प्रत्यहं नियतः शुचिः । दिवा भवेद्धविष्याशी रात्रौ भक्तिपरायणः ॥ ३६॥ तस्य सर्वार्थसिद्धिः स्यात् सत्यंसत्यं महेश्वरि ॥ ३७॥ षट्सहस्रप्रमाणेन प्रत्यहं प्रजपेत्सदा । षण्मासैर्वा त्रिभिर्मासैः खेचरोभवति ध्रुवम् ॥ ३८॥ अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनवान्भवेत् । अरोगी बलवांस्तस्य राजा च दासतामियात् ॥ ३९॥ य एवं कुरुते धीमान्स एव कमलापतिः । स एव श्रीमहादेवस्तस्य पत्नी हरिप्रिया ॥ ४०॥ बहुना किमिहोक्तेन स्तवस्यास्य प्रसादतः । धर्मार्थकाममोक्षञ्च लभते नात्र संशयः ॥ ४१॥ इति ते कथितं देवि त्रैलोक्यमङ्गलाभिधम् । लक्ष्मीस्तोत्रं महापुण्यं संसारार्णवतारकम् ॥ ४२॥ ऋजवे सुचरित्राय विष्णुभक्तिपराय च । दातव्यञ्च प्रयत्नेन परमं गोपनं त्विदम् ॥ ४३॥ ॥ इति श्रीशङ्करभाषितं त्रैलोक्यमङ्गलनामकलक्ष्मीस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥